Aliran Pemikiran Pendidik Malaysia

Dinasti Sung bertapak selama 300 tahun, dari 960 sehingga 1279. Sejarah mereka dibahagikan kepada dua tempoh iaitu dinasti Sung Utara dan dinasti Sung Selatan. Dinasti Sung merupakan zaman di mana negara China mencapai keamanan dan kemajuan. Bagaimanapun kerajaan Sung menjadi lemah akibat penyelewengan dan rasuah.

Dinasti Sung diasaskan oleh ketua pengawal istana yang bernama Sung T'ai Tsu (mati -976), yang juga dikenali sebagai Chao K'uang-yin, atau Zhao Kuangyin, setelah merampas kuasa daripada seorang maharaja budak yang berusia 7 tahun. Ini adalah disebabkan Sung T'ai Tsu mahu menyatukan kerajaan China telah berpecah kepada beberapa negeri kecil disebabkan sudah lama ketiadaan maharaja yang berbakat memerintah China. Untuk menyatukan negeri-negeri tersebut, Sung T'ai Tsu terpaksa berperang selama beberapa tahun untuk menakluk kembali kawasan yang hilang sebelum itu. Untuk tujuan tersebut Sung T'ai Tsu mewujudkan satu tentera terlatih di bawah pengawasannya secara lansung dan hanya Sung T'ai Tsu yang mempunyai kuasa mutlak pada tentera. Hanya sejumlah kecil tentera ditempatkan di setiap tanah jajahan agar tidak menjadi ancaman kepada dinasti Sung. Sung T'ai Tsu juga telah memilih K'ai-feng sebagai ibukota yang baru. K'ai-feng yang terletak di tepi Terusan Agung, memiliki tentera khas tersendiri sebagai pelindung. Dinasti Sung juga hanya memiliki askar pejalan kaki dan tidak memiliki askar berkuda.

Dinasti Sung telah dianggap sebagai permulaan revolusi perdagangan kepada negeri China. Wang kertas di kenali sebagai wang terbang, mula perkenalkan semenjak Dinasti T'ang semenjak 811 digunakan secara meluas membantu perdagangan. Pihak kerajaan mula mengeluarkan wang kertas secara rasmi pada 1024. Jumlah penduduk dan saiz bandar juga mula meningkat dengan pesatnya. Dianggarkan terdapat 100 juta penduduk China pada awal abad kedua belas. Ini merupakan pertambahan 100% berbanding anggaran 50 juta penduduk pada dinasti Han sehingga dinasti T'ang. Jumlah penduduk yang pesat ini adalah disebabkan kemajuan di segi pertanian, di mana baka padi baru dari Indocina yang mampu matang dan dituai dengan lebih cepat dperkenalkan, membolehkan padi ditanam dua kali setahun. Ini dapat menampung lebih ramai penduduk dan secara tidak langsung juga mengurangkan kejadian pembunuhan bayi dengan sengaja.

Pada zaman Dinasti Sung, kerusi dan ikat kaki bagi bayi perempuan mula menjadi popular. Kaki perempuan yang kecil menunjukkan mereka tidak perlu bekerja kuat dan tergolong daripada golongan atasan. Apabila Sung T'ai Tsu meninggal dunia, penggantinya tidak mempunyai kebolehan yang setanding untuk terus mengekalkan kawalan ketat ke atas tentera, oleh itu tentera telah kehilangan kepentingannya. Kelemahan tentera dinasti Sung, akhirnya memberi peluang kepada kebangkitan kaum nomad di sempadan.

Pada masa yang sama, ketika tentera semakin kehilangan kuasa, peranan kakitangan awam menjadi semakin penting. Sistem peperiksaan yang dimulai oleh kerajaan Sui dan kerajaan T'ang telah diperkembangkan dan menjadi perkara biasa. Peperiksaan pemilihan telah dijalankan pada setiap tiga tahun pada peringkat daerah, jajahan, dan Imperial.

Hanya 200 daripada beribu pemohon akan dikurniakan dengan ijazah jinshi. Ini merupakan ijazah tertinggi yang dikurniakan beserta dengan lantikan jawatan sebagai pegawai kerajaan. Semakin baik pencapaian seseorang, lebih tinggi jawatan yang ditawarkan kepadanya. Bermula daripada tempoh ini, jawatan kerajaan menjadi kedudukan yang paling terpengaruh di Cina, menggantikan pengaruh kaum bangsawan dan tuan punya tanah.

Kerajaan pusat Sung dibentuk berpusat kepada badan Penasihat Negara yang membentuk polisi dan merupakan kuasa eksekutif di bawah maharaja. Ia dibantu oleh Biro Pendidikan dan beberapa agensi lain. Di bawah badan Penasihat Negara terdapat Setiausaha Chancellery yang bertanggungjawab berkenaan kakitangan dan undang-undang, Komisyen Kewangan, dan Biro Hal Ehwal Ketenteraan.

Dinasti Sung hanya menguasai sebahagian empire awal Cina. Daerah timur laut Cina termasuk utara Hopei dan utara Shansi dikuasai oleh kerajaan Khitan dan daerah barat laut laluan Kansu dan daerah Ordos dikuasai oleh kerajaan tibet His Hsia. Dynasti Sung juga kehilangan delta Sungai Merah yang mengistiharkan kemerdekaan sebagai negeri Annam pada abad kesepuluh. Maharaja dinasti Sung gagal merampas kembali kawasan mereka yang hilang, malah mereka terpaksa berdamai dengan Khitans dan Hsi Hsia. Dinasti Sung terpaksa membayar ufti kepada Khitan semenjak tahun 1004 dan kepada Hsi Hsia pada tahun 1044. Dynasti Sung juga terpaksa membawar sejumlah besar wang rasuah kepada kaum nomad agar tidak menyerang. Ini menyebabkan perbendaharaan negara berkurangan dan menjadi beban yang berat kepada golongan petani.

Selepas 100 tahun, dinasti Sung memerintah Cina, kerajaan Sung mula mengalami zaman kejatuhan. Pegawai kerajaan termasuk mereka yang penting turut makan suap. Peniaga yang menjadi kaya daripada perniagaan dengan orang asing sentiasa mengelak daripada membayar cukai. Ini membuatkan beban cukai beralih kepada kaum petani yang akhirnya bangkit memberontak akibat terpaksa membayar cukai yang terlalu berat.

Keadaan ini menyebabkan Maharaja Shen Tsung yang memerintah ketika itu, melantik Wang An-shi sebagai perdana menteri pada tahun 1069. Wang An-shi merupakan golongan terpelajar yang mengkagumi kerajaan Cina terdahulu. Wang An-shi melakukan banyak perubahan kepada sistem kerajaan untuk memberentas pegawai yang makan suap. Perubahan yang di lakukan oleh Wang An-shi berdasarkan kepada buku 'Upacara Chou (Rites of Chou)'. Wang An-shi memperbaiki sistem universiti untuk mendapatkan pegawai yang jujur dan cerdik. Wang An-shi juga menjadikan peperiksaan awam lebih pratikal dan merubah sistem merit untuk mengurangkan rasuah di kalangan pegawai kerajaan.

Wang An-shi mengatasi masalah kewangan kerajaan dengan mengenakan cukai pendapatan berdasarkan pendapatan. Ini bererti orang kaya terpaksa membayar lebih banyak cukai daripada orang miskin. Cukai baru ini mengurangkan beban orang miskin dan menambah pendapatan kerajaan. Duit tambahan daripada cukai digunakan untuk membayar pekerja kerajaan, oleh itu menjadikan buruh paksa tidak lagi diperlukan.

Kebanyakan daripada aturan baru itu adalah perlaksanaan daripada polisi lama. Ramai pegawai dan tuan punya tanah yang menentang pembaharuan ini. Apabila maharaja dan Wang An-shi (mati - 1076) meninggal, yang berlaku selisih setahun, kebanyakan perubahan tersebut telah kembali terbiar. Dalam beberapa dekad berikutnya sehinggalah kejatuhan dinasti Sung Utara pada 1126, pergelutan kuasa di antara golongan pembaharuan dan penentang pembaharuan berlaku, yang mengakibatkan huru-hara di dalam kerajaan sehinggalah pihak pembaharuan ditewaskan dalam kebangkitan pada 1126.

Dynasti Sung cuba untuk mendapat kembali kawasan mereka yang dikuasai kerajaan Khitans dengan bersekutu dengan kaum Juchen. Kaum Juchen merupakan kaum yang kuat yang baru muncul dari Manchuria. Apabila kaum Juchen menewaskan kerajaan Khitan, mereka berpaling tadah dan menyerang kerajaan Sung Utara dan berhasil menduduki Kaifeng, ibukota kerajaan Sung Utara. Kaum Juchens telah mendirikan dinasti Chin. Mereka menahan maharaja dinasti Sung Utara dan anaknya sebagai tahanan, bersama dengan 3,000 yang lain, dan menghantar mereka ke Manchuria.

Ketika maharaja dan anak-anaknya ditawan, seorang anaknya berjaya lari ke selatan dan menduduki Hangzhou pada tahun 1127. Dia menyambung pemerintahan dinasti Sung Selatan sebagai maharaja Kao Tsung. Dinasti Sung Selatan mengekalkan pemerintahan mereka di daerah selatan sungai Huai selama satu setengah abad lagi.

Ketika bangsawan Sung Selatan, termasuk kaum bangsawan dan golongan istana sibuk dengan kemewahan hidup di pusat bandar, empayar nomad yang terbaru bangkit di utara. Tentera Mongol yang perkasa menakluk Eurasia, daripada Eropah timur sehingga ke Korea di timur, turut menyerang kerajaan Sung Selatan. Ini merupakan titik akhirnya kerajaan dinasti Sung dan bermulanya dinasti Mongol.

Kelemahan dinasti Sung dinasti telah membawa kepada kejatuhannya. Kaum nomad yang menjadi jiran di biarkan menjadi semakin kuat sementara kerajaan Sung Selatan menjadi semakin lemah. Serangan Mongol akhirnya menghancurkan kerajaan Sung Selatan dan maharaja budak Sung Selatan yang terakhir terbunuh dalam pertempuran laut bersama-sama baki tentera laut Sung pada 1279. Dinasti Sung Selatan kemudiannya digantikan dengan dinasti Yuan.

Sungguhpun era dinasti Sung merupakan salah satu era aman dan maju bagi Cina, ia mungkin dapat bertahan dengan lebih lama sekiranya ia mempunyai kerajaan yang lebih kuat. Tetapi penyelewengan dan rasuah yang berleluasa menyebabkan kerajaan Sung lemah. Di kala yang lain pula adalah diragui bahawa sekuat manapun kerajaan Sung Selatan, dapatkah kerajaan Sung Selatan menangani serangan tentera Mongol itu.